آرتریت گیجگاهی

آرتریت گیجگاهی یا التهاب سرخرگی غول یاخته ای ، درد و تورم در سر و گردن می باشد. هیچ دلیل آشکاری برای بروز این اختلال به دست نیامده و هیچ درمان مشخصی نیز برای آن یافت نشده است ، ولی درمان دارویی سریع می تواند از بروز عوارض جانبی جدی جلوگیری به عمل آورد. این بیماری نوعی واسکولیت است که باعث ملتهب شدن رگ های خونی شده و جریان یافتن خون در آنها را با مشکل روبرو می کند. می توان از آن به عنوان یک موقعیت خود ایمن یاد کرد. در این میان این سوال برای شما پیش می آید که با توجه به اینکه این یک اختلال خود ایمن است ، آیا می توان در صورت ابتلا به آن برای انجام جراحی هایی از قبیل عمل بینی یا کاشت مو اقدام نمود یا خیر. خوشبختانه روش های طبیعی وجود دارد که می توان به وسیله آنها علائم ناشی از این اختلال را تحت کنترل قرار داد. در ادامه با راز جراحی همراه باشید تا با ارائه اطلاعاتی کامل و جامع و آشنا نمودن شما با این اختلال ، در صورت ابتلا به آن بتوانید در مسیر صحیح کنترل و مدیریت آن قدم بردارید.

علت آرتریت گیجگاهی

علل آرتریت گیجگاه هنوز به خوبی معلوم نشده است. هیچ فاکتور خطر یا عامل محرک مشخصی شناخته نشده است که بتوان آن را بعنوان علت این اختلال در نظر گرفت. یک علت ، اختلال در واکنش ایمنی می باشد ، یعنی سیستم ایمنی بدن ، خود به بدن حمله می کند.

درمان آرتریت گیجگاهی

هدف درمان اصلی ، پیشگیری از کاهش بینایی دائمی و سرکوب التهاب رگ های خونی می باشد که می تواند باعث آسیب دیدن بافت شود. اگر پزشک به این اختلال مشکوک باشد ، درمان باید بلافاصله شروع شود حتی اگر نتایج تست ، تشخیص را تائید نکرده باشد.

• کورتیکواستروئیدها

درمان اصلی برای آرتریت گیجگاهی ، کورتیکواستروئید می باشد. حتی اگر تشخیص تنها به وجود این اختلال مشکوک باشد و نتایج تست هنوز دقیقاً چیزی را ثابت نکرده باشد ، پزشک بلافاصله کورتیکو استروئید را تجویز می کند.

پردنیزون رایج ترین کورتیکواستروئید استفاده شده بوده و از بروز نابینایی جلوگیری می کند. واکنش به این ماده معمولاً بسیار قابل ملاحظه است. مارکرهای خون برای التهاب معمولاً در طول یک دوره ۲ الی ۴ هفته ای بهبود پیدا می کند.

• درمان های دیگر و تغییر سبک زندگی مفید

هر چند کورتیکواستروئید رایج ترین و موثرترین درمان این اختلال می باشد ولی در برخی موارد خاص پزشکان درمان های دیگر را ترجیح می دهند. این درمان ها اغلب در صورتی مورد استفاده قرار می گیرند که استفاده از کورتیکو استروئید ، عوارض جانبی را با خود به همراه داشته باشد. معیارهای زیر می تواند به کاهش شدت برخی علائم و نیز شدت عوارض جانبی دراز مدت ناشی از مصرف کورتیکو استروئید کمک کند:

• کاهش مصرف نمک
• مصرف کلسیم و مکمل های ویتامین دی برای تقویت استخوان ها
• ترک مصرف سیگار
• انجام ورزش هایی از قبیل پیاده روی
• انجام منظم غربالگری های تراکم استخوان
• انجام تست قند خون

علائم آرتریت گیجگاهی

رایج ترین علامت آرتریت گیجگاهی ، مورمور شدن یا سردرد مستمر در یک یا دو طرف سر می باشد. علائم دیگر شامل موارد زیر می باشد:

• خستگی
• تب
• درد در ناحیه فک که ممکن است در زمان جویدن ، تشدید شود.
• درد در ناحیه پوست سر و شقیقه
• مشکلات بینایی از قبیل دو بینی ، تار شدن دید ،کاهش موقتی بینایی
• درد در عضلات در بخش فوقانی بازو یا کتف ، ران ها ، قسمت پایین کمر و باسن
• بی اشتهایی و کاهش وزن

این اختلال با ماهیتی به نام PMR در ارتباط است که در آن یک موقعیت التهابی بر روی کتف ها و گردن اثر می گذارد. این امر به گرفتگی شدید و درد منجر می شود.

تشخیص آرتریت گیجگاهی

سابقه پزشکی بیمار در تشخیص این اختلال بسیار حائز اهمیت است و می تواند به پزشک در تشخیص صحیح کمک کند. پزشک ، آزمایش فیزیکی را انجام داده و ضعیف بودن نبض بیمار را بررسی می کند. پزشک همچنین سر بیمار را نیز مورد بررسی قرار می دهد تا ببیند که آیا تورم و سفت شدن ناشی از آرتریت گیجگاهی اتفاق افتاده است یا خیر.

پزشک نخست تست خون را به منظور اندازه گیری میزان التهاب ( تورم ) در بدن انجام می دهد. تست آنمی نیز با هدف اندازه گیری سطح هموگلوبین خون ( بخشی از گلبول های قرمز حامل اکسیژن ) انجام می شود.

اگر پزشک به وجود آرتریت تمپورال مشکوک شود ، نمونه برداری را تجویز می کند که در آن بخش کوچکی از رگ برداشته شده و برای بررسی التهاب در آن مورد آزمایش قرار می گیرد.

برخی تست های الزامی دیگر ، شامل موارد زیر می باشد:

• تصویر برداری رزونانس مغناطیسی ( MRI ) که در آن از مگنت های بزرگ ، امواج رادیویی ، و یک کامپیوتر برای تولید تصاویر دقیق از بدن استفاده می شود.
• اسکن PET که در آن دوز کوچکی از مواد شیمیایی رادیواکتیو در رگ بازو تزریق می شود بطوریکه بتوان آن را در اسکنر از طریق تصاویر سه بعدی دنبال نمود.
• سونوگرافی که در آن امواج صوتی با فرکانس بالا از طریق بافت بدن ، ارسال می شود. اکو ها ثبت می شوند و تصاویری از داخل بدن را به نمایش می گذارند.

عوارض آرتریت گیجگاهی

اگر علائمی از این اختلال را در خود مشاهده می کنید ، بهتر است بلافاصله برای پیشگیری از بروز عوارض جانبی اقدام کنید. کاهش بینایی یا کوری یکی از جدی ترین عوارض این اختلال است. برخی عوارض دیگر شامل موارد زیر می باشد:

• التهاب و آسیب دیدگی عروق در بدن
• پیشرفت اتساع عروق
• ضعیف شدن عضلات چشم
• سکته

میزان بروز آرتریت گیجگاهی

التهاب سرخرگی غول یاخته ای یکی از رایج ترین ناهنجاری های رگی می باشد که البته در موارد نادر اتفاق افتاده و حدوداً هر ۵ نفر از ۱۰۰۰۰ نفر را تحت تاثیر قرار می دهد. این معمولا در افرادی رخ می دهد که در حال سپری کردن دهه پنجم زندگی خود هستند و این امر می تواند زنان را بیشتر از مردان تحت تاثیر قرار دهد.

درمان های خانگی آرتریت گیجگاهی

درمان آرتریت تمپورال می تواند سلامت رگ های خونی را بهبود بخشد. البته ، داروها می توانند مشکلات مربوط به خود را به همراه داشته باشند. خوشبختانه ، روش های طبیعی وجود دارند که می توانند به بهبود سلامت کلی کمک کرده و علائم را مدیریت نموده و با عوارض جانبی داروها مبارزه کنند.

• ورزش و رژیم غذایی خوب

آرتریت تمپورال موقعیتی است که بر روی رگ های خونی و توانایی خون برای عبور از این رگ ها اثر می گذارد. ورزش کردن نیز می تواند به مبارزه با بسیاری از عوارض جانبی ناشی از مصرف دارو برای درمان این عارضه کمک کند. بعلاوه ، با ورزش کردن سلامت عمومی شما نیز بهبود پیدا می کند.

یک رژیم غذایی سالم می تواند مواد مغذی را که در اثر مصرف دارو اثر آنها از بین می رود ، جبران کند. بعلاوه ، سلامت شما نیز مورد پشتیبانی قرار گرفته و حتی با التهاب نیز مبارزه می شود.

نکاتی که می تواند به طور طبیعی از رگ های خونی شما محافظت کرده و آنها را در شرایط بهتری قرار دهد شامل موارد زیر می باشد :

• ورزش کردن را به آرامی آغاز کنید : در برخی افراد این اختلال باعث بروز درد و گرفتگی می شود. با پزشک خود در خصوص بهترین برنامه ورزشی ، صحبت کنید.
• ورزش آیروبیک را انجام دهید. آیروبیک اندکی شما را از نفس می اندازد. قدم زدن و شنا کردن ورزش هایی هستند که می توانند سلامت استخوان ها و رگ های شما را بهبود بخشند. فشار خون خود را در یک سطح سالم نگه دارید . سطح قند خون خود را کنترل کنید. به قلب و ریه های خود کمک کنید تا سالم بمانند.
• یک رژیم غذایی سالم را دنبال کنید. انجمن قلب آمریکا ، رژیم غذایی را توصیه می کند که عمدتاً بر روی موارد زیر تمرکز می نماید :

انواع میوه و سبزیجات

لبنیات کم چرب

پروتئین بدون چربی از قبیل گوشت پرندگان

آجیل و غلات

روغن های گیاهی

محدود کردن گوشت قرمز ، شیرینی ، چربی های اشباع و نوشیدنی های قند دار

محدود کردن مصرف الکل. الکل به شدت بر روی سلامت قلب و رگ های خونی اثر منفی می گذارد. بعلاوه می تواند با برخی داروهای مورد استفاده در این اختلال ، بر هم کنش انجام دهد. همچنین از دست رفتن استخوان که عارضه جانبی استفاده از استروئید برای درمان این اختلال است نیز تشدید می شود.

• استعمال سیگار را ترک کنید.

سیگار کشیدن می تواند خطر ابتلا به آرتریت گیجگاهی را افزایش دهد. البته زمانی که سیگار کشیدن را ترک می کنید ، سلامت رگ های شما به سرعت بهبود پیدا می کند. شما می توانید استراتژی های ذهن و بدن را برای ترک کردن سیگار مورد استفاده قرار دهید.

چگونه با آرتریت گیجگاهی زندگی کنیم؟

همانطور که می توان انتظار داشت ، در دوزهای بالای کورتیکواستروئید ، عوارض جانبی اتفاق می افتد. برای مثال درمان کورتیکو استروئید می تواند باعث از دست رفتن استخوان شود بنابراین پزشک از شما می خواهد که تست تراکم استخوان را انجام دهید و مکمل های کلسیم و ویتامین دی را برای پیشگیری از بروز پوکی استخوان ، و خطر شکستگی استخوان مورد استفاده قرار دهید.