فهرست مطالب
- ۱ علائم التهاب تاندون
- ۲ علل التهاب تاندون چیست ؟
- ۳ التهاب تاندون در چه نواحی از بدن رایج است؟
- ۴ التهاب تاندون چگونه درمان می شود؟
- ۵ داروها برای درمان التهاب تاندون
- ۶ فیزیوتراپی برای درمان التهاب تاندون
- ۷ جراحی برای درمان التهاب تاندون
- ۸ فاکتورهای خطر التهاب تاندون چیست؟
- ۹ چگونه از التهاب تاندون پیشگیری کنیم؟
تاندون بافت کابل مانندی است که ماهیچه را به استخوان متصل می نماید. هر چند یکی از وظایف آن به دوش کشیدن بخشی از فشار ماهیچه است ولی فعالیت بیش از حد می تواند باعث آسیب دیدگی آن شود. ورزش های سنگین و تکراری می تواند باعث التهاب تاندون شود. این التهاب می تواند در هر جایی از بدن از قبیل آرنج ، قوزک پا یا زانو ، اتفاق بیافتد. افراد می توانند با استراحت کردن ، کمپرس یخ و استفاده از داروهای مسکن ، علائم این عارضه را مدیریت کنند. اگر دوست دارید درباره انواع مختلف التهاب تاندون ، علل ، علائم ، روش های درمان و بسیاری از گزینه های دیگر ، اطلاعات مفیدی کسب کنید ، با راز جراحی همراه باشید.
علائم التهاب تاندون
علائم رایج تاندونیت شامل موارد زیر می باشد :
- تورم
- حساس شدن مفاصل
- احساس سایش در زمان حرکت دادن مفصل
- احساس درد در زمان حرکت و بهبود در زمان استراحت
هر چند رگ به رگ شدن نیز بر روی تاندونیت اثر می گذارد ولی این ضایعه به شکل آسیب دیدگی یکباره ای است که در اثر کشش بیش از حد یا پارگی تاندون اتفاق می افتد و علت وقوع آن کشش تکراری که در طول زمان رخ داده است ، نمی باشد.
بسیاری از آسیب دیدگی های ورزشی تکراری مثلاً در ورزشکاران تنیس ، نوعی تاندونیت هستند. البته ، این ضایعه تنها در ورزشکاران حرفه ای اتفاق نمی افتد. انواع مختلف مشاغلی که به استفاده مکرر از یک بخش مشخصی از بدن نیاز دارند ، باعث بروز التهاب تاندون می شوند. بسیاری از مشاغل از قبیل نقاشی منزل و تمیز کاری از جمله این موارد می باشند.
البته التهاب تاندون به دلایل دیگری نیز بوجود می آید. طرز نشستن نامناسب در حین نشستن در مقابل کامپیوتر یا استفاده بیش از حد از دست ها در هنگام بازی های کامپیوتری می تواند به مرور زمان باعث آسیب دیدن تاندون ها شود.
برخی بیماری ها و داروها نیز فاکتورهای خطر تاندونیت را افزایش می دهند. این بیماری ها شامل بیماری های خونی و کلیه می باشد. برخی آنتی بیوتیک ها و داروهای کاهش دهنده کلسترول نیز باعث بروز این ضایعه می شوند.
در نهایت ، افراد بالای ۴۰ سال به دلیل کاهش قابلیت انعطاف پذیری تاندون ها با بالا رفتن سن ، بیشتر در معرض خطر ابتلا به این ضایعه قرار دارند.
علل التهاب تاندون چیست ؟
همه ما می دانیم زمانی که به التهاب تاندون دچار می شویم ، در تاندون احساس درد می کنیم و در زمان حرکت دادن ناحیه آسیب دیده ، دچار مشکل می شویم. همچنین احساس تورم ، برآمدگی یا سایش در ناحیه آسیب دیده خواهید داشت.
اگر مطمئن نیستید که دچار التهاب تاندون شده اید ، بهتر است با پزشک مشورت کنید. بعلاوه ، اگر تب دارید یا نمی توانید ناحیه آسیب دیده را حرکت دهید ، به پزشک مراجعه کنید تا علت اصلی این ضایعه را شناسایی کند.
التهاب تاندون در چه نواحی از بدن رایج است؟
تاندونیت معمولاً بر اساس محل آن طبقه بندی می شود. برخی از رایج ترین آنها شامل موارد زیر می باشد:
- تاندون آشیل که بین پاشنه و ساق پا ایجاد می شود.
- تاندون پاتلا که در ناحیه کشکک زانو ایجاد می شود.
- تاندون آرنج
- تاندون عضله دو سر
- تاندون مچ دست
التهاب تاندون چگونه درمان می شود؟
شما اغلب می توانید التهاب تاندون را در منزل درمان کنید. برای بهبود ، تاندون شما به استراحت کردن نیاز دارد. به بیان کلی ، شما باید دستورالعمل های R.I.C.E را دنبال کنید. در این فرایند درمان ، مراحل زیر دنبال می شود:
- استراحت : به تاندون آسیب دیده خود فرصت استراحت کردن می دهید. استفاده از آن را محدود کرده و از انجام کارهایی که باعث وارد آمدن آسیب به ناحیه می شود ، خودداری می کنید.
- بر روی ناحیه آسیب دیده ، در فواصل زمانی ۲۰ دقیقه ای یخ می گذارید. این به کاهش تورم کمک می کند.
- پیچیدن بانداژ : برای پشتیبانی از ناحیه آسیب دیده ، آن را پانسمان کنید.
- بالا نگه داشتن : سعی کنید با استفاده از یک بالش یا یک سطح مرتفع ، ناحیه ای که دچار ضایعه شده است را در موقعیت بالاتر نسبت به بدن قرار دهید.
با دنبال کردن این مراحل می توانید در طول یک دوره ۲ الی ۳ روزه ، شاهد بهبود قابل ملاحظه ای باشید. بر اساس گزارش انجمن خدمات سلامت ملی شما می توانید مراحل زیر را برای کاهش درد و تورم ، دنبال کنید:
- مالش عضلات : مالش دادن عضلات یک روش برای بهبود دادن گردش خون در ناحیه ای است که دچار التهاب تاندون شده است. اصولاً شما می توانید از ابزار مخصوصی برای ماساژ دادن ناحیه استفاده کرده ، عضلات را مالش داده و ریکاوری ناحیه آسیب دیده را سرعت بدهید. این تکنیک برای تاندونیت در کتف ، بسیار مفید است. شما می توانید این کار را خودتان انجام دهید یا دستگاه اسکرپر یا مالش عضله را خریداری کرده و آن را در ناحیه آسیب دیده مورد استفاده قرار دهید. اسکرپر عضله می توانید یک روش سریع درد در عضله در منزل تلقی شود.
- درمان سرما و گرما : در این فرایند از یک کمپرس سرد برای کاهش تورم استفاده شده و پس از آن کمپرس گرم برای بهبود دادن جریان خون مورد استفاده قرار می گیرد. شما می توانید کمپرس را با استفاده از یک حوله و یک کیسه یخ تهیه کنید. هرگز یخ را به طور مستقیم بر روی پوست قرار ندهید. همیشه از یک حوله یا پارچه تمیز استفاده کنید. همچنین حمام آب گرم نیز می تواند به تسکین درد کمک کند.
- ماساژ تراپی : ماساژ تراپی یا فیزیوتراپی نیز ایده خوبی برای تسکین درد محسوب می شود. یک فیزیوتراپیست می تواند طرح درمان خوبی را در اختیار شما قرار دهد. این طرح شامل ورزش ، حرکات کششی ، استفاده از مکمل ها و رژیم غذایی می باشد. به طور کلی ، یک فیزیوتراپیست ، دامنه حرکت را در حین کاهش درد ، بازیابی می کند.
داروها برای درمان التهاب تاندون
گاهی برای درمان تاندونیت ، پزشک داروهایی را توصیه می کند که اغلب شامل موارد زیر می باشد:
- داروهای مسکن : مصرف آسپرین ، ناپروکسن سدیم یا ایبوپروفن می تواند درد مرتبط با التهاب تاندون را تسکین دهد. کرم های موضعی دارای داروهای ضد التهاب ، نیز روش موثری برای تسکین درد بدون عوارض جانبی بالقوه می باشد.
- کورتیکواستروئیدها نیز مواردی هستند که گاهی پزشک برای تسکین التهاب تاندون در اطرف ناحیه آسیب دیده تزریق می کند. تزریق کورتیزون باعث کاهش التهاب شده و درد را تسکین می دهد.
- پی آر پی روش دیگری است که در آن نمونه ای از خون شما گرفته می شود و پلاکت ها و سایر فاکتورهای بهبود دهنده آن از هم جدا می شوند. این محلول در ناحیه دارای التهاب تزریق می شودو می تواند باعث بهبود بسیاری از مشکلات مزمن تاندون شود.
فیزیوتراپی برای درمان التهاب تاندون
شما می توانید از یک برنامه ورزشی طراحی شده برای کشش و تقویت واحد ماهیچه ای آسیب دیده استفاده کنید. این فرایند بسیار موثر بوده و در حال حاضر ، بعنوان اولین خط درمان در نظر گرفته می شود.
جراحی برای درمان التهاب تاندون
در شرایطی که فیزیوتراپی نتواند باعث بهبود علائم شود ، پزشک موارد زیر را توصیه می نماید :
- نیدلینگ خشک : در این فرایند ، سوراخ های کوچکی در تاندون با استفاده از یک سوزن ریز برای تحریک فاکتورهای دخیل در بهبود تاندون ، ایجاد می شود.
- درمان اولتراسونیک : ین یک پروسیجر حداقل تهاجمی است که در آن یک برش کوچک برای فرو بردن ابزاری خاص جهت برداشتن بافت اسکار تاندون با استفاده از امواج صوتی استفاده می شود.
- جراحی : بر حسب شدت آسیب دیدگی تاندون ، ترمیم به روش جراحی بخصوص در صورت پاره شدن تاندون و جدا شدن آن از استخوان ، توصیه می شود.
فاکتورهای خطر التهاب تاندون چیست؟
فاکتورهایی که می تواند شما را در معرض خطر ابتلای بیشتر به تاندونیت قرار دهد ، شامل موارد زیر می باشد :
- سن : هر چند ورزشکاران جوان نیز دچار التهاب تاندون می شوند ولی این ضایعه در میان افراد بالای ۴۰ سال بخصوص بعد از یائسگی رایج تر است. علت این است که با گذر زمان ، تاندون ها انعطاف پذیری خود را از دست می دهند.
- جنسیت : افراد دارای جنسیت مذکر بیشتر در معرض خطر تاندون آشیل ، تاندون زانو و تاندون ناحیه داخلی کشاله ران قرار دارند. افراد دارای جنسیت ماده ، بیشتر دچار آسیب در تاندون گلوتئوس مدیوس در کشاله ران می شوند.
- چاقی : این مشکل می تواند فشار مضاعفی را بر روی تاندون ها خصوصآً تاندون های پا وارد کند.
- دیابت : این موقعیت می تواند باعث ضخیم تر و غیر عادی تر شدن تاندون ها شود.
- شرکت در برخی فعالیت های ورزشی خاص : ورزش هایی که احتمال ابتلا به تاندونیت در آنها بیشتر است شامل والیبال ، دو و میدانی ، تنیس ، گلف ، شنا ، بیسبال ، بسکتبال و فوتبال می باشد.
- سیگار کشیدن : استعمال سیگار باعث تغییر بافت ها شده و آنها را ۱.۵ برابر بیشتر در معرض خطر تاندونیت قرار می دهد.
برخی فاکتورهای خطر مرتبط با کار شامل حرکات تکراری ، بلند کردن اجسام سنگین خصوصاً به بالای کتف ها یا سر ، قرار گرفتن مکرر در معرض لرزش و طرز نشستن نادرست خصوصاً در ناحیه کتف ، می باشد. برخی از فاکتورهای خطر فوق الذکر از جمله سن ، قابل تغییر نمی باشد. البته ، شما می توانید برخی از آنها را تا حدودی تحت کنترل قرار دهید. شما باید معیارهای ایمنی را در حین کار یا انجام فعالیت های ورزشی ، مد نظر قرار دهید.
چگونه از التهاب تاندون پیشگیری کنیم؟
اگر یکی از فاکتورهای خطر برای التهاب تاندون در شما وجود دارد یا در فعالیت هایی شرکت دارید که بر روی مفاصل شما فشار وارد می کند در این بخش می توانید درباره پیشگیری از بروز این ضایعه یا عود مجدد آن ، کسب اطلاعات کنید.
- اگر از فعالیت های ورزشی لذت می برید ، نیازی نیست آن را به طور کامل کنار بگذارید بلکه می توانید برای مدتی یک ورزش دیگر را امتحان کنید.
- مربی بگیرید. یک مربی ورزشی یا یک فیزیوتراپیست می تواند به شما کمک کند تا بدن خود را به روش صحیحی حرکت دهید و از وارد کردن فشار نامناسب بر روی آن خودداری کنید.
- حرکات کششی انجام دهید. ورزشکاران برای گرم کردن ، حرکات کششی انجام می دهند. این حرکات مفاصل را شل کرده و از آسیب دیدن آنها جلوگیری می کند. حتی اگر در طول روز برای انجام کار یک جا نشسته اید ، هر از چند گاهی حرکات کششی انجام دهید.
- به صدای بدن خود گوش کنید. اگر فعالیتی باعث بروز درد می شود ، بلافاصله آن را متوقف کنید. به نیازهای بدن خود توجه کنید. فعالیت فیزیکی نباید توام با درد باشد. اگر یک فعالیت فیزیکی تکراری را انجام می دهید باید به بدن خودتان در فواصل زمانی معین استراحت بدهید.
- لباس های ورزشی مناسب بپوشید. حتماً کفش هایی به پا کنید که برای ورزش کردن ، مناسب و راحت باشند. بعلاوه از بی خطر و سالم بودن ابزار ورزشی اطمینان حاصل کنید. حرکات شدید با فشار نامتناسب می تواند باعث بروز التهاب تاندون شود.
- در یک محل کار راحت استفاده کنید. روش نشستن شما در طول روز می تواند بر روی کشش عضلات تان اثر گذار باشد. مطمئن شوید که میز کار شما دارای ارتفاق مناسب بوده و صفحه نمایشگر ، در سطح چشمان شما قرار دارد. حتماً از یک صندلی راحت استفاده کنید تا بتوانید به راحتی به آن تکیه دهید. در طول ساعت کار ، به خود زمانی را استراحت بدهید.







