بلفارواسپاسم

بلفارواسپاسم یک بیماری نورولوژیکی نادر است که باعث می شود فرد مبتلا به طور غیر ارادی ، پلک بزند یا پلک های او دچار اسپاسم شود. نوع خوش خیم این عارضه می تواند به صورت پلک زدن سریع و مکرر ، فشار برای بسته شدن پلک ها و ناتوانی در باز کردن چشم ها نمایان شود. گاهی ترکیبی از این علائم بروز می کند. بلفارواسپاسم گاهی می تواند یک موقعیت فلج کننده بوده و بر روی عضلات صورت اثر بگذارد. در واقع ۳۰ درصد بیماران حرکات غیر ارادی زبان ، دهان و گردن را نیز تجربه می کنند. گاهی بینایی فرد نیز تحت تاثیر قرار می گیرد و حتی عضلات حنجره نیز درگیر شده و صدا نیز تحت تاثیر واقع می شود. در مقاله راز جراحی با عنوان بلفارواسپاسم ، با علائم ، علل ، روش های درمان و بسیاری اطلاعات دیگر در خصوص این عارضه آشنا خواهید شد.

علت بلفارواسپاسم

علل بلفارواسپاسم ناشناخته است ولی تصور می شود که ناهنجاری ها در شیوه عملکرد مغز در بروز این عارضه دخیل می باشد. یک تئوری پیشنهاد می کند که پیام های شیمیایی نمی توانند از یک سلول عصبی به سلول عصبی دیگر در مرکز کنترل حرکت مغز برسد. هیچکس نمی داند که چه چیزی باعث بروز این نقص عملکرد یا آسیب دیدگی می شود. در موارد بسیار نادر ، بیش از یک عضو خانواده در معرض این عارضه قرار می گیرد و این نشان می دهد که یک فاکتور ژنتیکی در این میان دخیل است. در بسیاری موارد ، علائمی از قبیل خشکی چشم ها بروز می کند ولی این موضوع که این خشکی چشم تا چه اندازه حائز اهمیت باشد ، هنوز معلوم نشده است.

علائم بلفارواسپاسم

فرد مبتلا به بلفارواسپاسم به شکلی غیر قابل کنترل پلک می زند یا یک یا هر دو چشم را می بندد. گاهی فرد در باز نگه داشتن چشم ها دچار مشکل می شود. این اسپاسم ها با گذر زمان ، شدت پیدا کرده و قابل ملاحظه تر می شوند.

پیشرفت علائم به شکل زیر بروز می کند :

• عارضه در واکنش به محرک های خاص از قبیل خستگی یا نور شدید آغاز می شود.
• عاضه در طول روز ، صرفنظر از وجود محرک یا عدم وجود آنها ، در طول روز بیشتر بروز می کنند.
• اسپاسم ها باعث می شوند که به پلک ها فشار وارد آمده و حتی برای چند ساعت ، بسته بمانند. این عارضه باعث می شود که پلک ها به سمت پایین به طرف چشم ها کشیده شوند.

تشخیص بلفارواسپاسم

هیچ تست خاصی برای تشخیص این عارضه وجود ندارد. تشخیص به آزمایش فیزیکی ، سابقه دارویی و بررسی برخی علل دیگر وابسته است.

این عارضه گاهی به اشتباه تشخیص داده می شود و حتی گاهی تشخیص داده نمی شود زیرا ویژگی های آن با دامنه ای از مشکلات دیگر از قبیل پتوز یا افتادگی پلک ها مشترک است.

برخی داروهای خاص از قبیل داروهای آرامبخش و داروهای درمان بیماری پارکینسون می تواند باعث بروز علائم مشابه با این عارضه شود و طبق تحقیقات انجام شده ، برخی داروها ، در افراد مستعد به ابتلا به این عارضه ، باعث بروز آن می شوند.

درمان بلفارواسپاسم

درمان این عارضه می تواند شامل یکی از موارد زیر باشد:

• مدیریت استرس : علائم در موقعیت هایی که فرد دچار استرس روحی می شود ، شدت پیدا می کند. یادگیری تکنیک های مدیریت استرس و ملحق شدن به گروه های پشتیبان می تواند موثر واقع شود.
• تزریق بوتاکس : سم بوتولینوم نوع A ، محصولی است که در زمان تزریق به ناحیه مورد نظر برابر درمان این عارضه می تواند پیام های عصبی به عضلات را مختل نموده و باعث فلج آنها شود. به طور کلی ، تزریق های چند گانه این محصول هم در پلک بالا و هم در پلک پایین انجام می شود. حدوداً دامنه زمانی بین یک تا چهار روز طول می کشد تا بعد از تزریق بوتاکس ، فرایند فلج عضلات آغاز شود. تاثیر کامل این فرایند درمان ، به حدوداً یک هفته زمان نیاز دارد. دوره درمان معمولاً چهار ماه به طول می انجامد. تزریق های سم بوتولینوم تقریباً در ۹۰ درصد افرادی که با استفاده از این فرایند ، تحت درمان قرار گرفته اند ، موثر واقع می شود. برخی عوارض جانبی نیز در طول درمان توسط بیمار تجربه خواهد شد که البته دارای ماهیت موقتی بوده و به مرور زمان از بین خواهد رفت. برخی از این عوارض جانبی شامل خشک شدن چشم ها ، افتادن پلک ها ( پتوز ) و دوتا شدن بینایی می باشد. تار شدن دیدن برای یک دوره زمانی کوتاه مدت نیز یکی از عوارض جانبی رایج قابل ذکر محسوب می شود. علت این است که پوشش اشک در قرنیه ، لایه خارجی چشم ها ، خشک می شود. برخی قطره های مکمل اشک در بازار وجود دارند که می توان از آنها برای تسکین علائم استفاده نمود.
• دارو : داروهایی از قبیل لیتیوم و دیازپام ( والیوم ) گاهی اوقات برای درمان این عارضه مورد استفاده قرار می گیرند. البته دامنه موفقیت درمان با استفاده از این داروها ، متغیر می باشد. هیچ رژیم درمان استانداردی وجود ندارد که بتوان از آن برای درمان قطعی عارضه استفاده نمود. علت این است که برخی داروها در برخی افراد ، تسکین را به همراه می آورند ولی در برخی افراد دیگر نمی توانند در فرایند درمان ، موفق عمل کنند. داروهای جنبندگی از قبیل آرتان نیز در صورت موثر وقع نشدن بوتاکس ، برای کنترل این عارضه ، قابل استفاده می باشد.
• جراحی : میکتومی یک فرایند جراحی است که در آن کل یا بخشی از عضلات پلک یا ابرو که مسئولیت اخم کردن را بر عهده دارند ، برداشته می شود. این فرایند معمولاً بعد از ناموفق ظاهر شدن درمان بوتاکس ، انجام می شود. جراحی های تکراری در برخی موارد مورد نیاز می باشد. میکتومی می تواند در بهبود علائم این عارضه در تقریباً ۸۰ درصد بیمارانی که از این عارضه رنج می برند ، موثر واقع شود.

آیا بلفارواسپاسم ، یک حرکت غیر ارادی چشم است ؟

از نظر فنی ، این عارضه یک انقباض غیر ارادی است که شباهت زیادی به حرکت غیر ارادی چشم دارد. حرکت غیر ارادی چشم ، یک حرکت بدون اختیار عضله یا گروهی از عضلات می باشد که به صورت نا خودآگاهانه اتفاق می افتد و می تواند گاهی اوقات با تمرکز فرد آسیب دیده ، به طور عمدی ، سرکوب شود.

آیا بلفارواسپاسم تنها یک چشم را تحت تاثیر قرار می دهد ؟

نوع خوش خیم این عارضه (BEB) نوعی است که باعث بروز یک مشکل پایه در چشم ها یا در سیستم عصبی می شود. در این شرایط تنها پلک ها در معرض آسیب دیدگی قرار می گیرند.

برخی بیماران مبتلا به نوع اصلی این عارضه ، دارای دیستونی کانونی اولیه نیز می باشند که عضلات نزدیک یا دور را درگیر کرده و منجر به بروز حرکات غیر طبیعی ابروها ، پیشانی ، لب ها ، فک و زبان می شود. زمانی که دیستونی بر روی این عضلات گسترده شده در صورت اثر می گذارد ، ولی هیچ علت پایه ای برای بروز آن یافت نمی شود ، این ناهنجاری تحت عنوان سندروم میگ نامیده می شود.

بلفارواسپاسم چقدر رواج دارد؟

نوع اسنشال این عارضه ، هیچ ارتباطی به چشم ها یا بیماری های دیگر نداشته و از رواج زیادی برخوردار نمی باشد. تصور می شود که این نوع عارضه هر ۵ نفر از یک جمعیت ۱۰۰۰۰۰ نفری را تحت تاثیر قرار می دهد. این عارضه در میان زنان در مقایسه با جمعیت مردان ، از رواج بیشتری برخوردار است. بلفارواسپاسم با بالا رفتن سن پیشرفت پیدا می کند و معمولاً در دهه ششم زندگی ، فرد را درگیر خود می نماید.

آیا دیر جنبایی با بلفارواسپاسم ارتباط دارد؟

دیرجنبایی یک ناهنجاری حرکتی است که در اثر مصرف برخی داروهای خاص بخصوص گروهی از داروهای استفاده شده در روانپزشکی به نام داروهای آرامبخش بوجود می آید. این داروها می تواند بر روی پلک ها ، به همان شکلی که بلفارواسپاسم بر روی آنها اثر می گذارد ، تاثیر بگذارد ولی این تنها علامت بر جای مانده از آن نمی باشد. علائم غالب دیر جنبایی می تواند بر روی حرکات زبان و فک نیز اثر گذار باشد.

آیا بلفارواسپاسم ، ارثی است؟

حدوداً هر یک نفر از هر ۲۰ بیمار مبتلا به این عارضه دارای یک عضو در خانواده خود هستند که ناهنجاری هایی در حرکات صورت وی وجود دارد ولی تا کنون هیچ ژنی برای این عارضه شناسایی نشده است.

بلفارواسپاسم چگونه آغاز می شود؟

در بیشتر موارد ، این عارضه به طور همزمان در زمان شروع ، هیچ علت شناخته شده ای را از خود بر جای نمی گذارد و تنها پلک زدن مکرر ، یک چشم را تحت تاثیر قرار داده و سپس هر دو چشم را درگیر می کند. البته ، اغلب خشکی چشم خصوصاً در افرادی که در برابر ابتلا به این عارضه ، آسیب پذیر هستند ، اتفاق می افتد.

اگر این عارضه به صورت درمان نشده رها شود در طول یک دوره چند ساله ، بدتر می شود. بنابراین نهایتاً می تواند باعث می شود که آندسته از افرادی که این دوره ها را تجربه کرده اند ، نتوانند چشم های خود را باز کنند. در صورتی که این مشکل بدون درمان رها شود ظاهراً به مرور زمان ، پایدار می گردد.

آیا در صورت ابتلا به بلفارواسپاسم می توان رانندگی کرد؟

اگر این عارضه در سطح خفیف بوده و درمان با موفقیت انجام شده باشد ، رانندگی کردن ، مشکلی را بوجود نخواهد آورد. در صورت شدید بودن عارضه ، حتی در صورت قرار داشتن در دوره درمان ، مجاز به رانندگی نخواهید بود.

آیا بلفارواسپاسم شبیه به اسپاسم همی فسیال است ؟

بلفارواسپاسم اغلب با اسپاسم همی فسیال اشتباه گرفته می شود چون در هر دو ، پلک ها دچار تکان های ناگهانی می شود. اسپاسم همی فسیال بخشی از گروه دیستونی کانونی نمی باشد و از ناهنجاری ناشی از فشرده شدن اعصاب صورت بوجود می آید که باعث تکان ناگهانی عضلات صورت می شود.

آیا درمان بلفارواسپاسم دردناک است؟

تزریق BoNT می تواند باعث تجربه اندکی درد در فرد مبتلا شود ، البته بیشتر بیماران می توانند بدون نیاز به کرم های بی حس ، درد ناشی از این فرایند درمان را مدیریت کنند. گفته می شود اگر بیمار در زمان تزریق درد را تجربه کند و این درد برای او آزار دهنده باشد ، می توان قبل از شروع درمان ، از کرم های موضعی بی حسی استفاده نمود. کمپرس یخ نیز می تواند برای کمک به تسکین درد بعد از تکمیل درمان ، موثر واقع شود.

آیا تکرار درمان بلفارواسپاسم ضروری است ؟

اگر بیمار بخواهد نتیجه به دست آمده از درمان را حفظ کند باید در جلسات تجدید تزریق ، شرکت کند. بیشتر بیماران ، هر ۳ الی ۴ ماه یکبار ، تزریق را تمدید می کنند. با پیشرفت زمان ، برخی بیماران متوجه می شوند که بعد از هر دوره درمان می توانند از نتایج به دست آمده برای مدت زمان بیشتری بهره مند شوند.

آیا BoNt برای درمان بلفارواسپاسم بی خطر است ؟

این درمان کاملاً بی خطر بوده و هیچ مسمومیتی در نتیجه استفاده از بوتاکس اتفاق نخواهد افتاد. بر اساس تجربه هزاران بیمار ، این اطمینان حاصل شده است که هیچ خطری ، سلامت عمومی بیمار را در پی تزریق بوتاکس ، تهدید نخواهد کرد.

بعلاوه ، این درمان برای زنان باردار و بانوانی که در دوره شیردهی قرار دارند ، هیچ خطری را به دنبال نخواهد داشت. البته ، مطمئن ترین کار این است که در صورت باردار بودن یا قرار داشتن در دوره شیردهی ، و نیاز به درمان بلفارواسپاسم با بوتاکس ، حتماً با پزشک خود مشورت کنید.